Uitgedokterd

Een tv serie van de NCRV over alternatieve geneeswijzen werd afgesloten met een debat tussen voor- en tegenstanders. Dat wordt een voorspelbaar gekrakeel van misverstanden. Dit keer was de hoofdrol voor een gepensioneerd neuroloog die meende dat hij al ieder debat met alternatieven gewonnen had. Met winnen bedoelde hij: het hardst praten, het minst luisteren en anderen nooit uit laten praten.

Tegenstanders van alternatieve geneeswijzen ergeren zich altijd aan het feit dat patiënten zich kennelijk beter begrepen voelen door alternatieve artsen, want dat kan in hun ogen immers de enige reden zijn dat alternatieve geneeskunde werkt.

Op het eind zou de dragonder wel even vertellen hoe suggestie werkt, want dat had hij vroeger ook wel gedaan. Hij liet de patiënt dan tussen apparaten plaatsnemen, maakte denigrerende opmerkingen over eerdere behandelaars van de patiënt, strooide met medische termen en diende wat stroomstootjes toe. En zie, de patiënt ging genezen weg! Heel simpel dus: indruk maken en een beetje pijn doen.

Zijn grap kwam misschien wel bij zijn collega's over, maar niet bij de patiënten die aan de discussie deelnamen. Die ergeren zich al lang aan dit soort gedrag dat nog te vaak voorkomt onder artsen. Het blijft voor artsen moeilijk in te zien dat de reguliere een ander soort placebo-effect heeft dan de alternatieve geneeskunde. Alternatieve artsen proberen hun patiënten te begrijpen i.p.v. te overbluffen.

 

Ga naar

columns

nieuws